Verslagen van de Heren Matchplay Competitie 2025

Woensdag 28 mei 2025

Na de toch wel zinderende openingsronde twee weken geleden werd afgelopen woensdag 28 mei de 2e ronde van de Heren Matchplay competitie 2025 gespeeld. Ook deze ronde, met 26 deelnemers, bood weer voldoende spanning en sensatie. En een lekker zonnetje bovendien. Uw verslaggevers ter plaatse hadden het druk om alle ontwikkelingen te kunnen noteren, waarvan onderstaand het resultaat.

Bij een aantal partijen was het spannend tot de laatste hole. Zo hielden Luuk Bunt en Cees van der Baan elkaar de hele wedstrijd in evenwicht, maar wist Luuk met een par op hole negen toch te winnen. Hetzelfde scenario speelde zich af in de match tussen Franklin van der Niet en Hans Akerboom, waar in dit geval Hans de winst op hole negen binnen sleepte. Ook Walter van Schie sloeg toe op de laatste hole en wist met een par de wedstrijd tegen René van Geest alsnog gelijk te trekken, Vier partijen eindigden met een verschil van 2 punten. Waar Peter Visser zijn winst in de 1e ronde nog toeschreef aan beginnersgeluk, lijkt er toch een ware matchplayspeler in hem te schuilen. Na 7 holes kon de winst hem in de wedstrijd tegen Hans van Noort al niet meer ontgaan. Guus Brinkhof had de holes weer scherp in het vizier en kon Hans van Duivenbode met name door goede putts zijn wil op leggen. In ‘the battle of the Brits’ wist Grahame Newton Andy Baker het zwijgen op te leggen. Er werden 5 holes gedeeld, maar de parren van Grahame op hole 5 en 9 gaven de doorslag. Wim Schouten liep als snel uit op Leen Menken. Na 5 holes kon Leen alleen nog maar gelijk spelen. Leen wist toch nog 3 holes te winnen op de laatste 4 holes, wellicht belangrijke puntjes voor het eindklassement.

In de wedstrijd tussen Remco Kops en Onno Godijn en tussen André Beijk en Arjan Bakker waren de krachtsverschillen Iets groter. Beide partijen eindigde in 6-3 in het voordeel van André en Onno. Erik van Rootselaar presenteerde zich in zijn eerste deelname aan deze competitie als een steady speler. Erwin den Elzen kon hier deze keer helaas niet tegenop, de wedstrijd eindigde in 6,5-2,5 in het voordeel van Erik.

Henry Pauw nam het op tegen Frans Bouckaert. Beiden wisten de greens goed te vinden. Henry bleek echter last van ‘zwabberitis’ in zijn putter te hebben, terwijl Frans zijn putts wel wist te maken. Uiteindelijk moest Henry daardoor genoegen nemen met slechts 1,5 punt.

Last but not least, de wedstrijd tussen Peter Warmerdam en Dirk Hachmang. De eerste hole wist Peter nog te delen, maar daarna was Dirk warmgedraaid en ging er als een speer vandoor, Peter speelde zeker niet slecht, maar op Dirk stond geen maat deze avond. Wat Peter ook probeerde, de resterende 8 holes werden allemaal door Dirk gewonnen. Voorzover bekend de grootste winstpartij in de geschiedenis van deze competitie.

Woensdag 11 juni 2025

De derde ronde is weer gespeeld. Dit keer voor de eerste keer met de maximale 28 deelnemers. Opnieuw onder mooie zomerse omstandigheden. Wat dat betreft lijken de weergoden de heren-matchplay gunstig gezind. Laten we hopen dat dit ook de komende edities ook zo blijft.

De uitslagen waren opnieuw verrassend met slechts één gelijkspel. Andy Baker snoepte van de koploper na 2 ronden, Dirk Hachmang, op de laatste hole 1 punt af. Hiermee verloor Dirk wel zijn koppositie aan Peter Visser die ook zijn 3e wedstrijd wist te winnen van Franklin van der Niet. Peter won met 5-4. Ook Willem Plug wist met dezelfde marge nipt te winnen van Hans Geerlings.

Drie partijen eindigden in 5 1/2 tegen 3 1/2. Winst was daarbij voor Wim Schouten, Erwin de Elzen en Hans van Duijvenboden. Arjan, Andre en Wim waren hierbij de onderliggende partijen. Maar liefst vijf partijen eindigden in een 6-3 stand. Guus kreeg op zijn falie van Remco, maar ook Rob Schoone kreeg van Luuk Bunt een gelijke draai om zijn oren. Grahame, Hans Akerboom en Hans van Noort versloegen ook hun tegenstanders met dezelfde uitslag.

Nog grotere klappen deelden Erik van Rootselaar (6 1/2 tegen 2 1/2 tegen Leen Menken) en Niek van Schie uit. Niek versloeg Peter Warmerdam met 7 tegen 2.

Lorenzo Bousie had niet echt kans tegen de ontketenende Randy den Elzen. Lorenzo moet al 4 slagen inleveren tegen Randy met zijn 2,4 handicap. Maar met een Randy die met 2 birdies en 2 bogeys een rondje level par speelt, is geen kruit gewassen. Lorenzo moest dan ook met 1 1/2 punt genoegen nemen in zijn partij tegen Randy.

Woensdag 25 juni 2025

Terwijl de wereldleiders met hun regeringstoestellen de lucht boven de golfbaan verstoorden om weer naar hun hoofdsteden af te reizen na de NAVO-top, werden op de grond nog belangrijkere zaken afgehandeld: de 4e ronde van de Heren Matchplay. Helaas hadden een aantal reguliere deelnemers andere verplichtingen, maar konden toch 21 heren de degens met elkaar kruisen, met wederom genoeg spektakel.

Koploper Peter Visser moest het opnemen tegen nummer twee in het klassement, Dirk Hachmang. Beide heren lieten zien waarom zij zo hoog in de ranking staan, want ze zijn moeilijk te verslaan. Het duel eindigde dan ook in een gelijke stand.

Ook Rob Schoone en Cees van de Baan waren aan elkaar gewaagd. Maar liefst 7 holes werden gedeeld, met de winst op hole 2 en 8 wist Rob de partij toch op zijn naam te schrijven.

Guus Brinkhof had Wim Schouten na 7 holes op zijn rug liggen. Door de euforie die dat bij Guus teweeg bracht wist Wim de laatste 2 holes nog op zijn naam te zetten. Wie weet blijken dit belangrijke gewonnen holes in het eindklassement te zijn.

Onze jongste deelnemer Niek van Schie wist zijn tweede winstpartij binnen te halen. Tot en met hole 7 wist René van Geest nog bij te blijven, maar op de laatste 2 holes zette Niek een eindsprint in en liet hij René achter zich.

Wim van Kimmenaede ging er op de eerste drie holes in de match tegen Kees van Paridon rap vandoor en droomde al over een overwinning. Hij had echter buiten Kees gerekend, want die herpakte zich en wist de partij alsnog met 1 up te winnen.

Naar eigen zeggen heeft Andy Baker de woensdagnacht met zijn driver in bed doorgebracht. Een goede drive op hole negen, iets wat hem niet altijd lukt maar deze keer dus wel,  bracht Arjan Bakker in een positie dat hij vol risico zijn drive op hole 9 vlak voor de green moest proberen te leggen om er nog een gelijk spel uit te slepen. Dat mislukte helaas, waarmee Andy als winnaar van de match uit de bus kwam. Onno Godijn profiteerde hier ook van. Door het oneven aantal deelnemers speelde hij ook tegen Arjan. Na 8 holes stond het nog gelijk, maar ook Onno won hole 9 van Arjan en daarmee de wedstrijd.

In de wedstrijd tussen Willem Plug en Hans van Duivenboden profiteerde Hans van een lichte dip bij Willem na 6 gespeelde holes. Waar het tot dan gelijk opging, waren de laatste drie holes een prooi voor Hans.

Franklin van der Niet wist na 4 ronden heel knap zijn eerste overwinning te boeken. Hij versloeg Walter van Schie met 4 up. Welingelichte bronnen (naam bij redactie bekend) meldde dat dit een boost heeft gegeven aan Franklin zijn motivatie om ook in de volgende ronden zijn tegenstanders te verslaan.

Erwin den Elzen kan nog niet dezelfde vorm tentoonspreiden die hij voorgaande jaren wel telkens kon laten zien in de matchplay competitie. Deze ronde moest hij zijn meerdere erkennen in Remco Kops, die met 3 up wist te winnen.

Het spektakelstuk van de avond was de partij tussen Randy den Elzen en Luuk Bunt. Luuk dacht dat het maken van 7 parren, een bogey en een dubbel bogey toch uitzicht op de overwinning zou moeten bieden. Maar Randy deed daar gewoon een schep bovenop: 4 birdies maar liefst en twee bogeys toverde hij uit zijn mouw. Tegen een ronde -2 zijn weinigen opgewassen, Luuk deze keer ook niet.

Woensdag 9 juli 2025

We zijn alweer over de helft. Woensdag 9 juli werd de 5e ronde van de Heren Matchplay onder wederom prima omstandigheden gespeeld. De 24 deelnemers betraden enigszins gespannen maar doorgaans goed voorbereid het strijdtoneel en maakten er weer een mooie avond van.

Om maar direct met de koploper in de competitie te beginnen: Peter Visser deed het weer. In zijn partij tegen Peter Warmerdam kon hij na hole 7 de winst al op zijn conto schrijven. Peter Warmerdam wist daarna hole 8 en 9 toch nog knap te winnen met een bogey en een par, waardoor er slechts 1 hole verschil overbleef.

Onno Godijn wist bij de koploper aangehaakt te blijven door te winnen van Hans van Duivenboden. Hans wist op hole 1 een zekere birdie van Onno nog knap te pareren door met een strakke put van een paar meter ook een birdie te noteren, maar was het even kwijt op hole 3 en 4. Het spel ging op en neer en na hole 8 stond het weer gelijk. Hans rekende zich al rijk nadat Onno’s drive in de fairway bunker van hole 9 terecht kwam, maar hij liet de winst toch door zijn vingers glijden.

Randy den Elzen moest duidelijk even op gang komen in de partij tegen Rob Schoone, Rob won de eerste drie holes. Daarna sloeg de wedstrijd om en won Randy vier van de zes resterende holes en werden er twee gedeeld. 1 up voor Randy derhalve, die daarmee zijn ongeslagen status wist te behouden.

Dirk Hachmang moest een kleine veer laten tegen René van Geest. Dirk leek af te stevenen op winst, maar René wist op de laatste hole toch nog langszij te komen.

Ook Erik van Rootselaar behield zijn ongeslagen status. Hij moest het opnemen tegen Frans Bouckaert en won met 2 up. Zou Frans nog last hebben gehad van de ouzootjes die hij gedurende zijn vakantie onder de Griekse zon heeft genuttigd, of was Erik deze avond gewoon te sterk? Wellicht krijgen we het antwoord hierop in de volgende ronde.

Walter van Schie won eveneens met 2 up van Willem Plug. Zijn eerste overwinning in deze competitie, dat smaakt vast naar meer.

2 up was een populaire score deze avond. André Beijk versloeg hiermee Leen Menken, die nog even moet wachten op zijn eerste winstpartij, en Kees van Paridon versloeg Franklin van der Niet. Deze partij ging tot en met hole 7 gelijk op, maar Kees trok een sprintje richting terras en gaf Franklin het nakijken.

Wim Schouten mocht het opnemen tegen de bij de wedstrijdcommissie zeer gewaardeerde invaller Ben Pennings. De inspanningen van Ben werden helaas niet beloond met een overwinning, Wim trok met 4 up aan het langste eind.

Maar liefst 4 matches eindigden in een gelijk spel. Naast de al genoemde partij tussen Dirk en René, betrof dit de wedstrijden tussen Guus Brinkhof en Graham Newton, tussen Niek van Schie en Andy Baker en tussen Henry Pauw en Erwin den Elzen. In deze laatste twee wedstrijden ging het de hele tijd gelijk op. Guus echter had zijn partij tegen Graham eigenlijk moeten winnen, maar liet de winst op de laatste twee holes door de vingers glippen

Woensdag 23 juli 2025

Woensdagavond 23 juli schoven de weergoden de regenwolken maar weer eens opzij om goed zicht te hebben op de 6e ronde van de Heren Matchplay competitie. Nu deze zoetjesaan richting de beslissende fase gaat, waren de deelnemers extra gebrand om een goede pot op de baan neer te leggen.

André Beijk sloeg zijn slag in zijn wedstrijd tegen de altijd lastige Luuk Bunt. André wist maar liefst 6 holes van Luuk te winnen en sloot de partij af in 6 1/2 – 2 1/2. En passant wist André ook nog Graham Newton achter zich te laten, die ook tegen André moest spelen door een oneven aantal deelnemers.

Arjan Bakker deed daar nog een schepje bovenop. Hij liet Niek van Schie kansloos door 3 slagen boven de baan te lopen en daarmee met 7-2 te winnen. Henry Pauw had geen genade met Leen Menken, die dit seizoen qua gezelligheid zijn vorm zeker te pakken heeft, maar qua golfspel nog niet helemaal. De partij eindigde in 6 1/2 – 2 1/2.

In de wedstrijd tussen Remco Kops en Frans Bouckaert waren de krachtsverschillen wat kleiner. Frans speelde een solide ronde, maar was de dupe van het feit dat Remco naar eigen zeggen zijn beste ronde van het jaar speelde en zo Frans met 2 up te verslaan. Ditzelfde gold voor René van Geest. Ook hij speelde één van zijn betere rondes en liet Andy Baker daarmee het nakijken met eveneens een 2 up eindscore.

De overige 4 partijen eindigden allen in 5 tegen 4. Erik van Rootselaar liet zich niet intimideren door de winst van Rob Schoone op de eerste twee holes met een birdie en een par. Hij hield zijn hoofd koel en trok aan het eind van de ronde toch aan het langste eind. De wedstrijd tussen Willem Plug en Dirk Hachmang werd op hole negen met een mooie par van Willem in zijn voordeel beslist. In de wedstrijd tussen matties Guus Brinkhof en Onno Godijn ging het er hard aan toe. Beide probeerden elkaar te intimideren en ook hier moest de wedstrijd op hole 9 worden beslist. Waar Guus nog even dacht een goede kans te hebben met zijn uitstekende drive, liet hij het toch liggen door zijn putt te missen en daarmee de partij uit handen te geven.

Tenslotte koploper Peter Visser. Hij moest het opnemen tegen Walter van Schie. Walter stond 2 up na 7 holes, dus Peter kon alleen nog strijden voor een gelijkspel. Hole 8 wist hij te winnen. Op hole 9 lag hij op een kansrijke positie om de putt te maken om ook deze hole te winnen. Helaas kwam de bal een paar centimeter van de hole tot stilstand en moest hij voor het eerst in deze competitie zijn hoofd buigen voor zijn tegenstander en de koppositie overgeven aan Onno Godijn.

Woensdag 13 augustus 2025

Met de gelukkige aanwezigheid van een verkoelend zeebriesje trokken 17 matadors van de matchplay woensdag 13 augustus de baan in om de 7e ronde in de Heren Matchplay competitie te spelen. Deze keer waren de tegenstanders zo veel mogelijk ingedeeld op basis van de ranking in de competitie, wat zou kunnen leiden tot flinke verschuivingen in het klassement.

Om maar met de (aanwezige) hoogst geklasseerden te beginnen: Erik van Rootselaar nam het op tegen koploper Onno Godijn. In het begin van de ronde kon Erik zijn gebruikelijke niveau niet halen, waardoor Onno na 5 holes 3 up stond. Daarna raakte Onno echter even geen bal meer en stond het na hole 8 weer gelijk. Erik liet Onno echter ontsnappen op hole 9 en moest de winst aan Onno laten. In dezelfde flight speelde ook Erwin den Elzen tegen Erik. Ook Erwin wist op hole 9 de winst binnen te halen.

Dan de wedstrijd tussen vader en zoon van Schie. Al op de teebox van hole 1 werd duidelijk dat het er verhit aan toe zou gaan. Niek intimideerde Walter op hole 1 direct met een prima afslag, waardoor de bal van Walter in de struiken verdween. In het vervolg van de wedstrijd wist Walter zich echter knap te herstellen waardoor het ook hier weer aankwam op de laatste hole. Daar liet Walter de kans op winst liggen door zijn putts te missen (wat volgens Niek bijna onmogelijk was) en Niek de partij op zijn naam kon schrijven,

Luuk Bunt en Frans Bouckaert gaven elkaar geen duimbreed toe. Bijna alle holes werden in par afgewikkeld en maar liefst 6 holes werden daardoor gedeeld. De winst van Frans op hole 2 en 3 was, ondanks de winst van Luuk op hole 4, voldoende om de partij met 1 up te winnen. Dat het er vaak om spant in een matchplay wordt maar weer eens geïllustreerd door het feit dat ook de partij tussen Sjaak van Berkel en Dirk Hachmang met slechts 1 hole verschil werd beslecht. Tussen de grappen en grollen door werd er serieus gespeeld om de winst en Sjaak dacht hierop een goede kans te maken toen hij met nog 3 holes te gaan 2 up stond. Mogelijkerwijs vertelde Dirk toen een mop die Sjaak nog niet kende en hem 3 holes lang liet lachen, want Dirk harkte toch de winst binnen.

Rob Schoone mocht het opnemen tegen Leen Menken. Ook hier waren de verschillen klein, maar de twee birdies van Rob (op hole 2 en 5) zorgde ervoor dat de partij met 2 up naar Rob ging. Met datzelfde resultaat won Remco Kops van Hans van Noord. 4 parren en een bogey van Remco op de laatste 5 holes deden Hans de das om. Guus Brinkhof had de lastige taak om te proberen Willem Plug te verslaan. Willem liet zich uiteraard niet gek maken, sloeg zijn ballen gewoon rechtdoor de greens op en liet Guus met lege handen achter: 4 up voor Willem.

Tenslotte de wedstrijd tussen Franklin van der Niet en Peter Warmerdam. Franklin zette direct de toon op hole 1. Beide heren lagen na hun afslag pin-high net naast de green. Franklin liet even zien hoe je dat vervolgens aanpakt, hij chipte zijn bal de hole in voor de birdie. Peter wist dat het een lastige avond zou worden en dat bleek wel. Franklin pakte de winst met 4 up.

In het klassement heeft Onno enige marge op de achtervolgers opgebouwd. Dirk en Willem stijgen beide 3 plekken naar respectievelijk plaats 2 en 3. Ook Remco en Niek deden goede zaken en stomen de top-10 binnen.

Woensdag 27 augustus 2025

Oh, wat blijft het spannend! Met nog 1 ronde te gaan (a.s. woensdag 3 september) is het Heren Matchplay kampioenschap 2025 nog zeker niet beslist. De 24 deelnemers aan de 8e ronde op 27 augustus deden er alles aan om hun positie in het klassement nog wat op te vijzelen danwel te verstevigen. Dat pakte voor sommigen goed uit, voor anderen helaas wat minder.

Koploper Onno Godijn moest het opnemen tegen nummer 2 Dirk Hachmang. Dirk liet op het juiste moment zijn beste spel van deze competitie zien, wellicht geholpen door de massages van zijn vrouw Nel de dagen ervoor. Onno speelde zeker niet slecht, maar tegen een chip-in birdie en uitstekend kort spel van Dirk was hij niet opgewassen. Dirk won met 2 up en nadert daarmee de koppositie tot 1 punt. Nummers 3 en 4, Willem Plug, die gegeven zijn positie in de matchplay competitie zelfs de Zilkse jeu-de-boeles avond liet schieten, en Peter Visser moesten ook met elkaar de degens kruisen. Beide hielden elkaar in evenwicht en speelden gelijk. Ook de wedstrijd tussen Erik van Rootselaar en Randy den Elzen, die helaas door de invallende duisternis werd gehinderd, eindigde in een gelijk spel. De ronde van a.s woensdag zal eerder starten om iedereen met daglicht binnen te laten komen.

Remco Kops deed goede zaken tegen Niek van Schie, die duidelijk zijn dag niet had. Remco won daardoor 7 holes en de wedstrijd en stijgt daardoor 3 plaatsen in het klassement naar de 4e plek. Net zoals de echte professionals liet Niek de nazit aan zich voorbij gaan en snelde naar de driving range om zijn swing weer in het gareel te krijgen.

Deze ronde mochten we twee nieuwkomers verwelkomen, Mart van Tol en Marcel Vermeulen. Mart moest het opnemen tegen André Beijk en wist 3 holes van hem te winnen. Met 4 gewonnen en 2 gedeelde holes ging de partij toch naar André. Marcel speelde tegen René van Geest. Het beginnersgeluk was niet aan Marcel’s zijde want René speelde sterk en won met 4 up en schuift daarmee de top 10 binnen.

Guus Brinkhof lukte het niet om zijn kans op een overwinning tegen Walter van Schie te verzilveren. De laatste 2 holes deden hem (wederom) de das om en hij moest de overwinning met 1 up aan Walter laten.

Frans Bouckaert was in goede vorm deze avond, hetgeen ten koste ging van de kansen van Andy Baker. Frans gunde Andy slecht de winst op 1 hole, 5 gingen er naar Frans die daarmee 3 plaatsen opschoof in het klassement naar plaats 10. Franklin van der Niet en Erwin den Elzen maakte het ook erg spannend. Franklin wist op hole 1 al direct een punt binnen te halen met een goede twee-putt. Zijn tegenstander en flightgenoten konden de lastig gestoken hole niet in tweeën holen. Tot aan hole 9 bleef het gelijk opgaan. Franklin dacht nog even een goede kans te hebben op hole 9 doordat de afslag van Erwin in de struiken terecht kwam, maar de herstelslag was prima en de wedstrijd werd gedeeld.

Arjan Bakker en Hans van Noort speelden eveneens gelijk (de invallende duisternis speelden hen helaas wel parten) en Henry Pauw wist met solide spel Hans Akerboom met 2 up achter zich te laten.

Last but not least: Leen Menken haalde zijn eerste overwinning van dit seizoen binnen tegen Sjaak van Berkel, hij won met 2 up.

Na afloop op het terras werd al volop vooruitgekeken naar de ontknoping van de competitie a.s woensdag. Kan de naam van Onno al in de wisselbeker gegraveerd worden of weten zijn belagers daar toch nog een stokje voor te steken? We gaan het zien!

Woensdag 3 september 2025

Het zit er weer op. Op woensdag 3 september werd de laatste ronde van de Heren Matchplay competitie gespeeld. In de ochtend waren er bij de organisatie nog wat zorgen over de voorspelde weersomstandigheden met onweer, storm en regen (samengevat tot code geel), maar we hadden het kunnen weten want het slechte weer passeerde Tespelduyn precies aan de west- en oostkant. De wind speelde wel een rol van betekenis, waarover later meer.

De tegenstanders waren ingedeeld op basis van hun stand in de competitie. Er kon dus nog van alles gebeuren in de einduitslag en dat was ook het geval. Leen Menken had de smaak te pakken na zijn eerste winstpartij vorige week en versloeg Arjan Bakker met 1 up.

In de krachtmeting tussen single handicappers Luuk Bunt en Rob Schoone wist Luuk wat beter met de weersomstandigheden om te gaan en kon daardoor een mooie 3 up overwinning noteren.

Erwin den Elzen en Andy Baker hielden elkaar tot en met hole 7 in de houtgreep, maar Erwin wist zich daar de laatste twee holes uit los te wurmen en won met 2 up.

Guus Brinkhof eindige deze competitie helaas in stijl, hij liet een overwinning tegen Franklin van der Niet op de laatste hole door zijn vingers glippen. Het werd een gelijk spel.

Door een paar afzeggers die de weergoden niet geheel vertrouwden moesten René van Geest en Marcel Vermeulen net als de week ervoor weer de degens kruisen. Marcel wist 1 1/2 hole meer binnen te halen dan de vorige krachtmeting, maar dat was helaas nog niet voldoende voor de overwinning. Het werd 1 up voor René.

Na voor de eerste dag na de vakantie de gehele dag weer in de schoolbanken te hebben moeten doorbrengen, was het voor Niek van Schie een onmogelijke opgave om zijn normale spelniveau op de baan te etaleren. Wim Schouten wist hiervan optimaal te profiteren en won met 6 up.

Walter van Schie toonde zich solidair en verloor zijn wedstrijd tegen Frans Bouckaert met 3 down.
En dan komen we toe aan de apotheose van dit jaar.

Peter Visser, die de competitie uitstekend was begonnen maar in de laatste wedstrijden wat was weggezakt, had nog een kleine kans op de eindoverwinning en nam het op tegen de eveneens debuterende Erik van Rootselaar. Peter streed voor wat hij waard was, maakte een knappe birdie op hole 6 waarna hij 2 up stond met nog 3 holes te gaan. Erik wilde echter niet meewerken aan Peter’s feest en won met 3 parren de laatste 3 holes en daarmee de wedstrijd.

Remco Kops en Dirk Hachmang streden ook om de eindoverwinning, al waren zij wel afhankelijk van de prestaties van de twee koplopers. Remco schoot uit de startblokken en won de eerste 3 holes. Maar zoals Dirk de hele competitie al liet zien, gaf hij zich niet zomaar gewonnen. Twee ballen in de bomen op hole 7 deden hem echter de das om. Hij wist de laatste twee holes nog wel te winnen maar Remco won uiteindelijk met 1 up. Dit was helaas 1 hole te weinig om nog kans te maken op de eindoverwinning.

Willem Plug moest met meer dan twee holes verschil winnen van Onno Godijn om voor de tweede keer Matchplaykampioen te worden. Met zijn kenmerkende lage ballen had Willem weinig last van de harde wind. Onno Godijn liet echter direct op hole 1 met een mooie birdie merken dat ook hij de felbegeerde wisseltrofee mee naar huis wilde nemen. Maar Willem bleef stoïcijns zijn spel spelen, deelde nog een lichte kaakslag uit met een birdie op hole 5 en won de partij met 2 up. Willem en Onno eindigden daardoor ex aequo op de eerste plaats. Een play-off op parkhole 1 moest daarom uitwijzen wie zich de kampioen 2025 mocht kronen. Onder toeziend oog van de andere deelnemers, Peter Duivenvoorde en Joyce Nederstigt bleef de eerste play-off hole nog steeds onbeslist. De menigte verplaatste zich weer naar de tee-box van parkhole 1 waar ze Willem een goede afslag zagen produceren. Dit bleek voldoende voor de eindoverwinning omdat Onno twee ballen het bos is sloeg. Gefeliciteerd Willem!

Tijdens de prijsuitreiking werd teruggeblikt op het seizoen en was er mede dankzij sponsoring door Tespelduyn en Walter van Schie voor alle deelnemers een prijs, en een drankje met bitterballen. Ook werden er al weer plannen besproken om volgend voorjaar in topvorm aan de start van het nieuw seizoen te staan. Iedereen dank voor de deelname, de sportiviteit en de gezelligheid en wij hopen jullie volgend seizoen weer te mogen begroeten.